Ile naprawdę potrzeba, żeby przejechać całe Korfu w jeden dzień
Korfu ma 60 kilometrów długości. Na mapie wygląda to prosto. W praktyce przejazd z jednego końca wyspy na drugi bez zatrzymywania się zajmuje przy lekkim ruchu około 90 minut. Dodaj wąskie górskie drogi północy, nieuniknione postoje na punktach widokowych, lunch, który przeciąga się bardziej, niż planowałeś, oraz letni ruch wokół kurortów między Dassią a Sidari, a pojedynczy przejazd z północy na południe zaczyna zbliżać się do trzech godzin samej jazdy. I to zanim naprawdę gdziekolwiek się zatrzymasz.
Dlatego pytanie, z którym prędzej czy później mierzy się każdy odwiedzający z wynajętym samochodem, warto rozstrzygnąć jeszcze przed odebraniem kluczy: najpierw północ czy południe? Obie połowy wyspy różnią się charakterem na tyle, że kolejność ma znaczenie, a jednocześnie są tak odmienne, że próba połączenia ich w jeden dzień oznacza, że żadnej nie poznasz porządnie.
Jest też jedna konkretna kwestia związana z jazdą, o której większość przewodników nie wspomina. Główna droga wzdłuż wschodniego wybrzeża biegnie przy wodzie po lewej stronie, gdy jedziesz na północ, i po prawej, gdy jedziesz na południe. Po południu, jadąc na południe północno-wschodnim wybrzeżem, masz słońce dokładnie przed sobą podczas zjazdu z Kassiopi w stronę miasta Korfu. To niekomfortowe i realnie pogarsza widoczność na drodze, która miejscami nie ma barierek. Jeśli planujesz północ, jazda rano na północ i powrót po południu na południe jest praktycznym kierunkiem trasy, a nie tylko kwestią harmonogramu.
Północne Korfu: co zobaczyć, którędy jechać i czego nikt ci nie mówi
Road trip po północnym Korfu
Dramatyczny teren, górskie drogi, historia bizantyjskaPółnoc to Korfu w najbardziej teatralnym wydaniu. Góry wyrastają ostro z linii brzegowej. Widoki otwierają się nad wodą w stronę Albanii, widocznej w pogodne dni po drugiej stronie kanału. Drogi wiją się przez krajobraz, który wygląda filmowo, zanim zdążysz się zastanowić, czy to wrażenie jest trafne. To właśnie ta część wyspy inspirowała pisarzy podróżniczych i przyciągała europejską arystokrację w XIX wieku, a fizyczne powody tego zachwytu wciąż są dokładnie takie same.
To również część wyspy, która najwcześniej rozwinęła się turystycznie. Znane kurorty Sidari, Roda i Acharavi mają ciężar klasycznych wakacji pakietowych. Jeśli nie jedziesz tam specjalnie dla plaż, przejedź przez nie bez zatrzymywania się, bo prawdziwy charakter północy zaczyna się w momencie, gdy zjeżdżasz z głównej drogi nadmorskiej.
Kassiopi: zacznij tutaj i zatankuj przed wyjazdem
Zacznij na północno-wschodnim wybrzeżu w Kassiopi. Wioska rozłożyła się wokół małego naturalnego portu, w którym łodzie rybackie cumują dłużej, niż sięgają zachowane źródła pisane. Według przekazów zatrzymał się tu Juliusz Cezar. Wspominał o niej Cyceron. Dziś przy porcie stoją tawerny, przed którymi ośmiornice suszą się w porannym słońcu, a jakość jedzenia jest kilka poziomów wyżej niż w kurortowym pasie na zachód stąd.
Nad wioską stoją pozostałości bizantyjskiego kastro, jednej z najstarszych twierdz na wyspie. Spacer z portu zajmuje około 10 minut. Widok z fortecy przez wąski kanał w stronę Albanii to pierwsza wskazówka, co naprawdę oferuje północ.
Praktyczna uwaga, której nie znajdziesz w przewodnikach: Kassiopi to ostatnie pewne miejsce na zatankowanie przed wjazdem na górskie drogi. Jeśli planujesz wjazd na Pantokrator i dalej do Starej Perithii, zatankuj tutaj przed opuszczeniem wybrzeża. Na drodze na szczyt nie ma stacji benzynowej, nie ma jej też w Starej Perithii. Kończące się paliwo na wysokości 800 metrów na odsłoniętej górze to problem do rozwiązania, ale powolny i irytujący.
Góra Pantokrator: jak naprawdę wygląda szczyt
Najwyższy punkt wyspy, 906 metrów, dominuje nad północnym wschodem. Sam wjazd przez Spartilas jest częścią doświadczenia: gaje oliwne ustępują odsłoniętym wapieniom, panorama otwiera się na całe wschodnie wybrzeże, a temperatura powietrza spada na tyle wyraźnie, że dodatkowa warstwa ubrań w samochodzie nie jest przesadą.
Na szczycie: mały działający klasztor, do którego warto wejść odpowiednio ubranym, wieża telekomunikacyjna oraz, przy dobrej widoczności, panorama sięgająca na północ do Albanii, na zachód przez całą szerokość Korfu, a w wyjątkowo przejrzyste dni nawet w stronę włoskiego wybrzeża oddalonego o około 130 kilometrów. To także miejsce, w którym po raz pierwszy naprawdę rozumiesz kształt wyspy. Z poziomu morza Korfu jest serią oddzielnych wrażeń. Z Pantokratora staje się jedną zrozumiałą całością.
Zaplanuj pełną godzinę na szczycie. Światło zmienia się szybko i naprawdę trudno oprzeć się pokusie pozostania dłużej. Zjazd w stronę Starej Perithii zamiast powrotu tą samą drogą dodaje około 25 minut jazdy, ale warto dla zmiany krajobrazu i uniknięcia powtarzania trasy podjazdu.
Stara Perithia: opuszczona wioska, która po cichu wróciła do życia
Na północnym zboczu Pantokratora, dostępna od wybrzeża przez Kassiopi i Loutses, Stara Perithia jest najstarszą zachowaną osadą na Korfu. Wioska pochodzi z XIV wieku i została zbudowana wysoko właśnie po to, by pozostawać poza zasięgiem pirackich najazdów, które okresowo niszczyły wszystko przy poziomie morza. Do lat 60. XX wieku ostatni mieszkańcy zeszli na wybrzeże ze względu na szkoły i bieżącą wodę, a wioska ucichła.
Od lat 90. powoli i bez rozgłosu wraca do życia. W starych kamiennych budynkach działa dziś kilka rodzinnych tawern. Jedzenie jest długo gotowane, lokalne i naprawdę dobre. Brukowany plac ma rodzaj ciszy charakterystyczny dla miejsc, które naprawdę zostały opuszczone, a nie urządzono je tak, by na opuszczone wyglądały. Otaczające go około 130 kamiennych domów i osiem małych kościołów objętych jest ochroną dziedzictwa.
Jedna rzecz, której zdjęcia nie oddają: droga dojazdowa z Loutses zmienia charakter warstwa po warstwie. Zaczyna się wśród niskiej roślinności nadmorskiej, potem wchodzi w las dębowy i kasztanowy, który staje się coraz gęstszy wraz ze wzrostem wysokości. Gdy pojawia się wioska, jesteś już na tyle daleko od wybrzeża, że jej cisza wydaje się całkowicie naturalna.
Przylądek Drastis i Peroulades: najlepsze wybrzeże północy
Jedź na zachód wzdłuż północnego wybrzeża, mijając pas kurortów, aż do Peroulades, tradycyjnej wioski na skraju spektakularnych kremowych klifów z piaskowca. Poniżej leży plaża Loggas, do której prowadzą schody wykute w klifie. Kawiarnia na szczycie klifu wypełnia się każdego wieczoru ludźmi, którzy przyjechali tu specjalnie po to, by patrzeć, jak słońce znika w Morzu Jońskim. Przyjedź co najmniej 45 minut przed zachodem, jeśli chcesz dostać stolik zamiast stać przy krawędzi.
Przylądek Drastis, nieco dalej, jest formacją geologiczną, a nie zarządzaną atrakcją: białe skalne „palce” wychodzące w turkusową wodę, bez infrastruktury, obsługi i leżaków. Wiatr jest tu obecny przez większość dni. Ostatni odcinek od parkingu wymaga krótkiego spaceru po nierównym terenie. To, w najprostszym możliwym sensie, miejsce, do którego trzeba włożyć odrobinę wysiłku, a ten wysiłek sam odsiewa tłumy.
Canal d'Amour, Sidari: przyjedź wcześnie albo omiń główny odcinek
Canal d'Amour to seria wąskich kanałów wyrzeźbionych w jasnozłotym wapieniu przez stulecia działania fal. Formacje skalne są naprawdę niezwykłe: łuki, zatoczki i zamknięte baseny zatrzymujące turkusową wodę w miejscach, które wydają się niemal prywatne. Legenda, według której pary przepływające wspólnie przez kanał zostaną razem, jest marketingowym dodatkiem do geologicznego faktu, który żadnego dodatku nie potrzebuje.
W szczycie sezonu główny dostępny odcinek jest zatłoczony już około 10:00. Przyjazd o 8:00 pozwala zobaczyć wersję tego miejsca, która naprawdę jest warta uwagi. Alternatywnie idź na wschód wzdłuż wybrzeża od głównej plaży. Po 10 minutach spaceru tłum znika całkowicie, a formacje skalne ciągną się dalej bez innych ludzi.
W czym północ nie jest najlepsza
Plaże północy skierowane na zachód, Agios Georgios, Arillas, Agios Stefanos, w wiele letnich popołudni łapią wiatr Maestros z północnego zachodu. Przez to robi się tam naprawdę wietrznie i falisto właśnie wtedy, gdy w gorący dzień warunki wyglądają najbardziej zachęcająco. Jeśli priorytetem jest pływanie, północno-wschodnie wybrzeże w rejonie Kassiopi i Avlaki jest osłonięte i spokojne. Zachodnie plaże północy lepiej nadają się dla kitesurferów i windsurferów niż dla osób szukających płaskiej wody.
Górskie drogi północy, choć bez problemu przejezdne zwykłym samochodem, są na tyle wąskie, że mijanie wymaga współpracy. W ruchliwe letnie dni na drodze na Pantokrator jest tyle samochodów, że cierpliwość staje się częścią całej trasy. To powód, żeby wyruszyć wcześnie, a nie żeby z niej rezygnować.
Południowe Korfu: co zobaczyć, którędy jechać i dlaczego czuje się inaczej
Road trip po południowym Korfu
Szerokie równiny, mokradła, żywe lokalne miasteczka, dzikie plażePołudnie to inna wyspa. Za miastem Korfu góry maleją, a krajobraz się otwiera: szerokie gaje oliwne, bardziej płaskie drogi, wybrzeże przechodzące od osłoniętego spokoju wschodniego kanału po całkowicie wystawiony na wiatr zachód. Tutejsze wioski mają inne relacje z turystyką, co w praktyce oznacza, że w dużej mierze w ogóle jej nie mają. Południe nagradza cierpliwość i świadome zwolnienie tempa w sposób, którego północ aż tak nie wymaga.
Jest strukturalny powód, dla którego południe wydaje się spokojniejsze nawet w szczycie sezonu, a nie tylko kwestia atmosfery. Główna infrastruktura turystyczna, loty czarterowe, kurorty pakietowe i statki wycieczkowe, koncentruje się na północy i wzdłuż północno-wschodniego wybrzeża. Południe ma kilka małych kurortów plażowych w Messonghi, Moraitice i Kavos, ale samo Kavos przyciąga bardzo konkretny młody, imprezowy tłum, który nie ma wiele wspólnego z charakterem reszty południa. Większość południowo-zachodniego i południowo-wschodniego wybrzeża po prostu nie została zbudowana pod masową turystykę i nie zmieniło się to przez 40 lat, w czasie gdy reszta wyspy się rozwijała.
Pałac Achilleion: ciekawszy, niż sugeruje jego reputacja
Dziesięć kilometrów na południe od miasta Korfu, w Gastouri, pałac Achilleion został zbudowany w 1892 roku przez cesarzową Elżbietę Austriacką (cesarzową Sisi) jako prywatne schronienie od dworu Habsburgów. Wybrała Korfu po trudnym okresie, a pałac zaprojektowali włoscy architekci w stylu pompejańskim, otaczając go tarasowymi ogrodami z rzeźbami z mitologii greckiej. Na jednym z tarasów dominuje 15-metrowy brązowy posąg umierającego Achillesa. Po zabójstwie Elżbiety w 1898 roku pałac kupił cesarz Wilhelm II i korzystał z niego do I wojny światowej.
To, czego większość odwiedzających nie zauważa, traktując Achilleion jako szybki przystanek: ogrody zmieniają charakter na każdym poziomie tarasów. Dolne są formalne i perfekcyjnie utrzymane. Górne stają się bardziej dzikie, widoki szersze, a rzeźby bardziej osobliwe. Sceny kasyna w filmie o Jamesie Bondzie „Tylko dla twoich oczu” z 1981 roku kręcono właśnie tutaj. Nie zwiększa to historycznej wartości miejsca, ale tłumaczy, dlaczego wnętrze może wydawać się znajome, nawet jeśli nie od razu wiesz skąd.
Chlomos: wioska, z której zobaczysz oba wybrzeża Korfu jednocześnie
W głębi lądu od wschodniego wybrzeża, na wysokości 270-320 metrów na zboczach góry Morovigli, Chlomos leży na grzbiecie, a nie na pojedynczym zboczu. W pogodny dzień z wioski widać jednocześnie oba wybrzeża: spokojny kanał na wschodzie i otwarte Morze Jońskie na zachodzie. Paxos i Antipaxos leżą na południowym horyzoncie. To wynik topografii, nie przesada autora przewodnika.
Wioska pochodzi z XIII wieku. Jeden z tutejszych dworów należał kiedyś do rodu Tomasza Paleologa, brata Konstantyna XI, ostatniego cesarza bizantyjskiego. W kamiennych domach nadal widać weneckie wpływy architektoniczne: zewnętrzne schody, arkadowe partery i proporcje okien charakterystyczne dla konkretnego czasu i miejsca. Na głównym placu są kafeneia i tawerna. Jedzenie jest lokalne i nie zostało dostosowane do turystów, z takim właśnie nastawieniem warto tu przyjechać.
Droga dojazdowa jest stroma i wąska. Zwykły wynajęty samochód poradzi sobie bez problemu, ale powoli i ostrożnie. przewodnik po atrakcjach Korfu opisuje więcej wiosek w głębi południa, jeśli chcesz zbudować dłuższą pętlę z Chlomos.
Laguna Korission i plaża Halikounas: najbardziej dziki krajobraz południa
Południowo-zachodni kraniec Korfu kryje krajobraz, który zaskakuje większość osób, które do niego docierają. Jezioro Korission to chroniona laguna podmokła oddzielona od Morza Jońskiego wąskim pasem piasku, plażą Halikounas, ciągnącą się przez około trzy kilometry. W lagunie zanotowano ponad 120 gatunków ptaków. Jesienią i zimą pojawiają się flamingi, a także duże populacje ptaków brodzących wędrujących wzdłuż wschodniego szlaku migracyjnego.
Plaża Halikounas jest wszystkim tym, czym nie są północne kurortowe plaże. Na większości jej długości nie ma leżaków. Przez większą część pasa piasku żadne bary nie walczą o twoją uwagę. Piasek jest gruby i złoty, woda przejrzysta, a zachodni wiatr stały i mocny. Kitesurferzy i windsurferzy korzystają z tej plaży od dziesięcioleci, bo warunki są przewidywalne, a przestrzeń do pływania właściwie nieograniczona.
Idź na południe od parkingu zamiast rozkładać się od razu w najbliższym miejscu. Po 15 minutach spaceru plaża jest praktycznie pusta. Podczas marszu warto patrzeć również na stronę laguny: kontrast kolorów między słonawą wodą laguny a otwartym morzem po drugiej stronie pasa piasku jest wyraźny i zmienia się z godziny na godzinę.
Plaża Issos: wydmy w Grecji, czego raczej się nie spodziewasz
Bezpośrednio na północ od miejsca, gdzie laguna Korission się zwęża, plaża Issos ma prawdziwe wydmy utworzone przez wiatr, za którymi rośnie gaj cedrowy. To nie jest krajobraz, który zwykle kojarzy się z Grecją. Wydmy powstały wskutek długotrwałych, regularnych wiatrów zachodnich i są na tyle stabilne, że można po nich chodzić bez ich niszczenia. Północny koniec plaży, gdzie wydmy są najbardziej wyraźne, pozostaje spokojny nawet w szczycie lata, bo większość odwiedzających zatrzymuje się przy głównym parkingu i nie idzie dalej.
Lefkimmi: miasto, którego turystyka nie uporządkowała pod siebie
W pobliżu południowego krańca wyspy Lefkimmi jest drugim co do wielkości ośrodkiem na Korfu i jednym z najrzadziej odwiedzanych przez turystów. Rzeka Lefkimmi przepływa przez centrum, mijając kafeneia nad wodą i małe tradycyjne łodzie zacumowane przy prostych pomostach. Rick Stein nagrywał w jednej z nadrzecznych tawern, a restauracja nadal korzysta z tego skojarzenia. Ta wizyta nie była odkryciem tajnego miejsca, tylko potwierdzeniem czegoś, co było prawdą od dawna: jedzenie nad rzeką w Lefkimmi jest po cichu znakomite.
Spacer wzdłuż rzeki wczesnym wieczorem jest jednym z najbardziej autentycznie zwyczajnych doświadczeń, jakie oferuje wyspa, w najlepszym możliwym sensie. Gospodarka miasta opiera się na rolnictwie i rybołówstwie. Kafeneia wypełniają mieszkańcy spędzający wieczór bez świadomości i zainteresowania tym, czy obserwują ich przyjezdni.
Boukari: gdzie zjeść lunch na południowo-wschodnim wybrzeżu
Na południowo-wschodnim wybrzeżu rybacka osada Boukari to kilka tawern rybnych, mały pomost, zacumowane łodzie i spokojna, przejrzysta woda. Nie ma tu plaży w klasycznym znaczeniu. Do morza wchodzi się z kamiennych płyt po drabince. Woda w osłoniętej zatoce jest płaska i bardzo czysta, pod każdym fizycznym względem przeciwieństwo Halikounas.
Przyjedź na lunch. Zamów rybę. Wybór zależy od tego, co złowiono tego ranka, a nie od menu zaprojektowanego pod oczekiwania turystów. Zaplanuj, że zostaniesz dłużej, niż zakładałeś, bo połączenie świeżej ryby, osłoniętej wody i naprawdę niespiesznej obsługi sprawia, że wyjazd staje się decyzją, którą ciągle odkładasz.
W czym południe nie jest najlepsze
Wschodnie wybrzeże południa od Messonghi do Boukari jest spokojne i przyjemne, ale plaże są wąskie i miejscami kamieniste. Jeśli głównym celem są długie dni na szerokim piasku, zachodnie wybrzeże w Halikounas i Issos daje piasek, ale nie spokojną wodę. Południe nie ma plaży łączącej szeroki piasek z osłoniętym pływaniem tak jak Glyfada albo niektóre zatoczki północnego wschodu.
Kavos na południowym krańcu wyspy jest kurortem imprezowym o bardzo specyficznym charakterze, całkowicie oddzielnym od reszty południa. Należy do innego rodzaju wyjazdu. Jeśli nie po to przyjechałeś, zaplanuj dzień na południu tak, by go ominąć, albo po prostu przejedź przez niego bez zatrzymywania się.
Północ vs południe Korfu: faktyczne porównanie według kategorii
Obie połowy są warte czasu. Te porównania są uczciwe, a nie zaprojektowane tak, by pchnąć cię w którąkolwiek stronę.
| Kategoria | Północne Korfu | Południowe Korfu |
|---|---|---|
| Teren | Dramatyczne góry, strome klify nadmorskie, wąskie wąwozy | Łagodne wzgórza, szerokie równiny, płaskie mokradła wybrzeża na południowym zachodzie |
| Drogi | Wąskie i kręte ponad wybrzeżem, strome na podjazdach w góry | Łatwiejsze na głównych trasach, strome tylko przy dojeździe do Chlomos |
| Plaże | Zatoczki i żwir, część spektakularna, ale wymagająca spaceru; zachodnie wybrzeże wystawione na popołudniowy wiatr | Długie piaszczyste odcinki w Halikounas i Issos, w dużej mierze niezabudowane; wschodnie wybrzeże wąskie |
| Warunki do pływania | Najlepsze na północno-wschodnim wybrzeżu (Kassiopi, Avlaki); zachód po południu bardziej falisty | Wschodnie wybrzeże spokojne; zachód w Halikounas i Issos ma stały wiatr i trochę fal |
| Natężenie turystyki | Umiarkowane do wysokiego wzdłuż kurortowego pasa wybrzeża; mniejsze poza głównymi drogami | Niskie na większości południowego zachodu i południowego wschodu; spokojnie nawet w sierpniu |
| Znaczenie historyczne | Bizantyjska twierdza w Kassiopi, XIV-wieczna Stara Perithia, historia starożytnego portu | XIII-wieczne Chlomos, detale architektury bizantyjskiej i weneckiej, pałac Achilleion |
| Najlepsze jedzenie | Tawerny przy porcie w Kassiopi, kamienne tawerny w Starej Perithii | Ryby nad rzeką w Lefkimmi, świeży połów w Boukari, lokalne jedzenie targowego miasteczka w Agios Mattheos |
| Przyroda | Ekologia góry Pantokrator, las na północnym zboczu | Laguna Korission z ponad 120 gatunkami ptaków, wydmy Issos, gaj cedrowy |
| Stacje benzynowe | Ostatnia pewna stacja w Kassiopi przed górskimi drogami | Dostępne w Messonghi i Lefkimmi |
| Najlepsza pora startu | Wczesny ranek: jedź rano na północ, wracaj po południu na południe, by uniknąć oślepiającego słońca na drodze wschodniego wybrzeża | Rano lub wczesnym popołudniem: na drogach południa kąt słońca i pora ruchu mają mniejsze znaczenie |
Którą połowę zrobić najpierw, zależnie od długości wyjazdu
Szczera odpowiedź brzmi: kolejność ma mniejsze znaczenie niż decyzja, by traktować obie połowy osobno. Błąd nie polega na wybraniu złej strony. Błąd to próba połączenia ich tego samego dnia i zobaczenie tak pośpiesznej wersji obu, że żadna nie jest reprezentatywna.
Jeśli masz trzy lub cztery dni: wybierz jedną połowę i zrób ją porządnie. przewodnik po Korfu w kwietniu i przewodnik po Korfu w maju opisują terminy poza szczytem sezonu dla obu stron, warto je przeczytać, jeśli planujesz podróż poza środkiem lata.
Jeśli masz tydzień lub więcej: trzy dni na północy, dwa na południu, z dniem na obu końcach na miasto Korfu i Paleokastritsę. Paleokastritsa leży na zachodnim wybrzeżu pomiędzy obiema połowami i nie należy wyraźnie do żadnej, ale naturalnie łączy je jako popołudniowy przystanek między dniami.
Jeśli masz wyraźne preferencje: podróżni kochający dramatyczne widoki, historię i różnorodność zwykle stają się wierni północy. Ci, którzy chcą przestrzeni, ciszy i poczucia, że coś znaleźli sami, zamiast zostać do tego miejsca skierowani, zwykle zostają „ludźmi południa”. Z mojego doświadczenia obie grupy bez wyjątku przejechały całą wyspę i dokonały świadomego wyboru. Jedyny sposób, by wiedzieć, która strona jest twoja, to przejechać obie.
Jedna rzecz wspólna dla obu połówek
Żadna z nich nie jest w pełni dostępna transportem publicznym. Sieć autobusów KTEL obsługuje główną drogę nadmorską i miasto Korfu. Miejsca, które sprawiają, że zarówno północ, jak i południe są warte odwiedzenia, Pantokrator, Stara Perithia, przylądek Drastis, Chlomos, laguna Korission, Lefkimmi, Boukari, wymagają samochodu. Przylot na lotnisko i odebranie wynajętego auta na miejscu to zdecydowanie najbardziej praktyczne rozwiązanie. Zobacz flotę UNO przed przyjazdem, żeby odbiór był jak najszybszy.
Bazy, samochody i logistyka dla obu połówek
Gdzie zatrzymać się na północy
Dassia lub Gouvia dają centralny dostęp zarówno do północno-wschodniego, jak i północno-zachodniego wybrzeża bez wiązania się z jednym z krańców. Kassiopi jest najlepszą bazą, jeśli chcesz dokładniej zwiedzić północny wschód, Pantokrator i Starą Perithię. Miasto Korfu pozostaje najbardziej elastyczną bazą, jeśli nie zamierzasz poświęcić całego wyjazdu jednej połowie.
Gdzie zatrzymać się na południu
Messonghi lub Moraitika dają około 30 minut do Lefkimmi i Boukari w jedną stronę i 20 minut do laguny Korission w drugą. Miasto Korfu nadal pozostaje najbardziej elastyczną bazą, jeśli nie skupiasz się wyłącznie na jednej połowie wyspy.
Jaki samochód na którą połowę
Północ wymaga pewności na krętych górskich drogach. Mały hatchback poradzi sobie ze wszystkim, ale dobrze, jeśli czujesz się swobodnie przy cofaniu na wąskich odcinkach. Na drodze na szczyt Pantokratora są miejsca, gdzie dwa samochody nie miną się jednocześnie. Południe jest ogólnie łatwiejsze do jazdy. Żadna połowa nie wymaga 4x4. Zobacz flotę UNO i wybierz według własnego komfortu.
Planowanie paliwa na północy
Zatankuj w Kassiopi przed wjazdem w sieć dróg wokół Pantokratora. Nie ma stacji na drodze na szczyt, nie ma jej w Starej Perithii ani na trasie powrotnej w stronę Loutses. Jeśli zaczynasz z pełnym bakiem, nie jest to żaden kryzys. Problem pojawia się tylko wtedy, gdy tego nie zrobisz.
Kierunek jazdy na północno-wschodnim wybrzeżu
Rano jedź na północ, a po południu wracaj na południe. Jazda na południe północno-wschodnim wybrzeżem po południu ustawia słońce dokładnie przed tobą na zjazdach, które miejscami nie mają barierek. To konkretny, praktyczny powód, by zaplanować kierunek pętli północnej, a nie ogólna uwaga o porze dnia.
Wynajem z UNO
Odbiór na lotnisku, wynajem od 18. roku życia, bez wymaganej karty kredytowej, bezpłatni dodatkowi kierowcy. Dzielenie się prowadzeniem naprawdę ma sens podczas pełnego dnia na północy z górskimi drogami. Skontaktuj się z zespołem jeśli masz pytania przed odbiorem samochodu.
Najczęściej zadawane pytania o przejazd północ vs południe Korfu
Czy najpierw odwiedzić północ czy południe Korfu?
Ile trwa przejazd z jednego końca Korfu na drugi?
Czy północ czy południe Korfu jest lepsze pod względem plaż?
Czy można zrobić północ i południe Korfu w jeden dzień?
Czy na północy Korfu są stacje benzynowe?
Jaka jest najlepsza baza do zwiedzania północnego Korfu?
Jeden samochód, dwa bardzo różne dni
Odbiór na lotnisku Korfu. Karta kredytowa nie jest wymagana. Wynajem od 18. roku życia. Bezpłatni dodatkowi kierowcy. Pomoc drogowa 24/7.
Zobacz naszą flotęPytania o trasy lub samochody? Skontaktuj się z zespołem UNO.
Related Articles
Planning this route?
We can help you choose the right car for Corfu
If your itinerary includes villages, beaches or mountain roads, browse the fleet or ask us directly which category fits best.




